مرکز ترک اعتیاد بانوان در بلخ بسته شد

افغانستان گزارش ها
Spread the love

مسئولان ریاست صحت عامه طالبان برای ولایت بلخ می‌گویند؛ که از چهار مرکز درمان معتادان در این ولایت، دو مرکز آن که بیش‌تر زنان معتاد را تحت پوشش قرار می‌داد، به ‌دلیل چالش‌های مالی و نبود امکانات از فعالیت بازماندند. به گفته آنان، ظرفیت دو مرکز درمانی دیگر نیز بسیار کم شده است.
محمدجاوید احمدی، سرپرست شفاخانه ۱۰۰ بستر تداوی معتادان مواد مخدر در بلخ، به توانانیوز می گوید که: “کارمندان این مراکز از چهار ماه به این‌سو معاش‌ دریافت نکرده‌اند و ظرفیت پذیرش معتادان برای درمان نیز محدود شده است. احمدی افزود که اگر برای از میان برداشتن این چالش‌ها اقدام جدی صورت نگیرد، فعالیت دو مرکز دیگر تداوی معتادان نیز متوقف خواهد شد”.
با این حال شماری از معتادان مواد مخدر که در این مرکز درمانی بستری‌اند، بر ادامه کار این مراکز تاکید دارند. پیش از سقوط حکومت پیشین، چهار مرکز تداوی معتادان مواد مخدر با ظرفیت ۲۷۰ بستر در ولایت بلخ فعالیت داشت؛ اما پس از روی کار آمدن حکومت سرپرست طالبان، تا کنون دو مرکز با ظرفیت ۱۰۰ بستر که بیش‌تر در بخش زنان فعالیت داشت، مسدود شده است. سرپرست شفاخانه ۱۰۰ بستر تداوی معتادان ولایت بلخ تصریح کرد: “از ظرفیت ۱۰۰ بستر شفاخانه، اکنون ما ۳۰ مریض داریم و دو مرکز دیگر با ظرفیت صد بستر که مربوط زنان، اطفال و نوجوانان می‌شد، به دلیل عدم تمویل مواد اعاشه و عدم تخصیص بودجه، از فعالیت باز‌مانده است”. به گفته محمدجاوید احمدی اکنون دو مرکز درمان معتادان در بلخ با ظرفیت بسیار پائین فعال است. احمدی یادآور شد: “نزدیک به دو ماه می‌شود که شرکت قراردادی مواد مورد نیاز ما را تامین نمی‌کند. ما تنها بیش از دو میلیون افغانی از صرفیه برق مقروض هستیم”.
با این حال شماری از معتادان مواد مخدر که برای درمان‌ در این دو مرکز بستری‌اند، بر ادامه فعالیت‌های مراکز درمان معتادان تاکید دارند. محمدجواد ۳۲ سال سن دارد و ۱۷ سال می‌شود که مواد مخدر استفاده می‌کند. وی می¬گوید که: “شغلش فلزکاری است و از روی نادانی به استفاده مواد مخدر روی آورده است”. محمدجواد اکنون می‌خواهد سلامتی‌اش را بازیابد و به زنده‌گی عادی برگردد.
میرویس نیز جوانی ۲۰ ساله است. وی می¬گوید: که تا صنف هفت مکتب درس خوانده و از چهار سال به ‌این‌سوء مواد مخدر استفاده می‌کند. میرویس افزود: “اعتیاد یک ریسمان است که به گردن خود می‌ندازیم و سر ریسمان را به مواد مخدر تسلیم می‌کنیم. فرد معتاد در زمان عتیاد از روی مجبوری دست به هر کاری از جمله دزدی، ره‌زنی، قتل و هر کار دیگر می‌زند”.
در میان معتادانی که برای درمان در این مرکز حضور دارند، یکی از آنان حدود ده سال پیش برای بار اول از مواد مخدر به‌عنوان دارو استفاده کرده است؛ اما این دارو دیگر رهایش نکرده. عبدالحلیم، باشنده ولسوالی قرقین ولایت جوزجان است. وی حافظ قرآن کریم نیز می¬باشد. او می‌گوید: “یک بیماری جلدی داشتم. رفیق‌هایم گفتند تریاک فایده دارد، و من هم برای امتحان یک‌ بار استفاده کردم. حس کردم چشمم اندکی روشن شد. اما آهسته‌آهسته برایم عادت شد”.
براساس آمارهای رسمی، شمار معتادان در کشور به بیش از ۲٫۵ میلیون نفر می‌رسد، که نزدیک به ۸۵۰ هزار تن آنان را زنان تشکیل می‌دهند. حکومت پیشین با وجود تخصیص میلیون‌ها افغانی بودجه، در مبارزه با مواد مخدر موفق نشد، با این حال دیده شود که طالبان در برابر این معضل خانمان‌سوز چه کاری می‌توانند، انجام دهند.
وحیده بیات

جواب دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *